پروانه ای که رفت
دستان من ستم نمي كنند ديگر
پروانه مگريز
چرا كه اين دستان ياد دارند كودكي را
كه چگونه گرد مرگ بالهايت بر انگشتانش نشسته بود
... و كودكان - به خدا - پروانه هاي نا بالغند
هي پروانه ی سبز در ياد مانده ی ديروز گريزان !
نام آخرين گلي را كه بر آن نشسته بودي
با من بگو
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۶/۱۲/۰۱ ساعت توسط علی ایران نژاد ( نیما آرام )