با آنکه سالهاست پُر معصیت نزیسته ام

                                                        گلی نچیده ام

              و هیچ گنجشک پُر قیل و قال این صحن را

                                      خشمگین ساکت نکرده ام

     به گمانم که باز

         سایه ی تاوان گلهایی که کودکانه تازیانه زدم

           و خاطرات خشک شده ی پروانه های از یاد رفته ی کتاب هایم

                                 مرا به رسالتی می کشاند

                              تا برای همه بچّه های این زمین

           کتابی آسمانی بیاورم از رنگ های خیالی و پروانه های رنگی

                     چنان به دوست داشتن گلی دعوتشان کنم

                             که بیم آزار پروانه هشدار باشد